Άλλο ένα σαββατοκύριακο έφτασε και τα τηλεφωνήματα ξεκίνησαν…Που έχει χιόνι; Ποιο χιονοδρομικό κέντρο λειτουργεί; Που έχει αρκετό κόσμο;
Αφού οργώσαμε τα περισσότερα χιονοδρομικά κέντρα της Βόρειας Ελλάδας διαπιστώσαμε ότι υπάρχει ένα που δεν επισκεφθήκαμε….Το πρώτο κέντρο της χώρας μας…το περίφημο Σέλι! Βαλίτσες, κάμερες, μικρόφωνα και φύγαμε…
Μετά από μια σύντομη αλλά όμορφη διαδρομή φτάσαμε στον “παππού” των χιονοδρομικών κέντρων. Στην αρχή παραξενευτήκαμε διότι με τόσο ηλιόλουστη μέρα και το χιονοδρομικό σε πλήρη λειτουργία, δεν είδαμε αρκετό κόσμο. Αυτή η ανησυχία μας κράτησε λίγο. Μέχρι να πιούμε ένα καφεδάκι και να ετοιμαστούμε να και ο κόσμος!
Στον αναβατήρα, όλα ήσυχα. Απολαυστική διαδρομή μέχρι την κορυφή. Εκεί μας περίμεναν οι άνθρωποι του χιονοδρομικού κέντρου και μας εξήγησαν τα πάντα για την περιοχή. Από πότε ξεκίνησε τη λειτουργία του το Σέλι, πόσες πίστες υπάρχουν, ποιοι αγώνες φιλοξενούνται κλπ κλπ.. Μιλήσαμε με αρκετό κόσμο που ήρθε να απολαύσει την υπέροχη μέρα, συναντήσαμε τους πρωταθλητές της κατηγορίας master αλλά η ευχάριστη έκπληξη ήρθε όταν είδαμε μια ομάδα να φτάνει για προπόνηση. Και δεν πρόκειται για κάποια επαγγελματική ομάδα χιονοδρομίας αλλά για μια ομάδα στην οποία όλοι οι αθλητές της είναι ΝΙΚΗΤΕΣ. Πρόκειται για την Εθνική Ομάδα των Special Olympics που ήρθαν στο Σέλι για την προετοιμασία τους.
Ο Γούντι μέσα στην τρελή χαρά. Έτρεχε δεξιά και αριστερά κάνοντας τρέλες και παίζοντας με τον κόσμο. Μετά τα απαραίτητα πλάνα για την εκπομπή “ΠΑΡΕ ΔΡΟΜΟ” ήρθε η ώρα να απολαύσουμε ένα ζεστό καφεδάκι στο bar που υπάρχει στην κορυφή. Θέα μοναδική, φιλόξενος χώρος και χαλάρψση δίπλα στο τζάκι!
Στη βάση του χιονοδρομικού είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε με τον διευθυντή του Εθνικού Χιονοδρομικού Κέντρου Σελίου, κ. Ανδρέα Παντελίδη. Ο Γαλανίδης έκανε στη συνέντευξη και εμείς βρήκαμε την ευκαιρία να απολαύσουμε ένα ζεστό κόκκινο κρασάκι στο καφέ που βρίσκεται στη βάση του χιονοδρομικού.
Η διαδρομή συνεχίστηκε στο γραφικό χωριό του Κάτω Βερμίου. Εκεί συναντήσαμε τον Αντώνη που μας φιλοξένησε στο όμορφα και ιδιαίτερα διακοσμημένο μαγαζί του. Οι λιχουδιές που μας ετοίμασε πεντανόστιμες, το κρασί…ουρανοκατέβατο και οι ιστορίες για το χωριό, για το κυνήγι, για τις παραδόσεις και γενικά για τη ζωή σε αυτό το γραφικότατο μέρος της Ημαθίας, διατυπωμένες με χιουμοριστική διάθεση που μας έκανε να ξεχάσουμε την κούραση.
Η υπέροχη αυτή εκδρομή έπρεπε να ολοκληρωθεί με το πλέον γνωστό γλύκισμα της περιοχής. Και φυσικά εννοούμε το πασίγνωστο ρεβανί Βεροίας. Στάση, λοιπόν. στη Βέροια για ρεβανί!
Και με αυτή τη γλυκιά στάση συνεχίσαμε το ταξίδι της επιστροφής για τη Θεσσαλονίκη.
Ραντεβού στον επόμενο προορισμό!
